Is dance nog te stoppen?

De vorige Perspective sloot ik af met ‘power to the partypeople’. Burgemeester Vreeman van Zaandam had er met absurde maatregelen voor gezorgd dat Q-Dance werd afgelast. De organisatie reageerde razendsnel met een nieuwe datum en locatie voor het feest. Helaas bleek dit vorige week een onhaalbaar project: de Q-dancers moeten nu wachten tot januari of februari 2002. Met de mogelijkheid dat nieuwe regelgeving tegen die tijd opnieuw roet in het eten gooit. Hoe staat het eigenlijk met onze power?

Het Amsterdamse bureau IBT-marktonderzoek heeft, in afwachting van politieke beslissingen, aan 1000 Nederlanders hun mening gevraagd over houseparty’s en drugsgebruik. Ze wilden zo peilen of men voor of tegen een verbod op grootschalige dancefeesten is. Voordat ik de uitkomst vertel, is het interessant het onderzoek zelf eens nader te bekijken.

Het eerste wat me opviel was dat het onderzoek werd gehouden onder mensen van 13 tot 66 jaar. Call me oldfashioned, maar als je het mij vraagt horen tieners van 13 tot 17 jaar niet eens een mening te hebben over drugs en party’s. En voor mensen die de 55 al zijn gepasseerd lijken deze onderwerpen me helemaal de ‘ver-van-mijn-bed-show’ (Je gaat een vegetariër toch ook niet vragen of hij voor of tegen de vleesindustrie is?). Het lijkt me daarom duidelijk dat deze twee leeftijdsgroepen het onderzoek ten nadele hebben beïnvloed. De ene helft ziet het geheel te rooskleurig, de andere is te vaak onwetend en dus bevooroordeeld.

Een tweede punt van kritiek heb ik op de volgende uitspraak van IBT-marktonderzoek: “Een groot deel van de bevolking vindt dat drugsgebruik moet worden tegengegaan.” Dit blijkt volgens hen uit de 44% van de ondervraagden die vinden dat er strengere politiecontrole op party’s moet komen. Daarnaast onderbouwen ze het met 20% die pleit voor extra maatregelen. Ten eerste betekent extra politiecontrole voor mij dat dealers (van eventueel slechte drugs) er eerder worden uitgepikt, terwijl ‘recreanten’ ongemoeid blijven. Twee pillen zijn nu eenmaal makkelijker verstopt dan twintig. Een deel van de 44% zal deze gedachtengang waarschijnlijk ook hebben gehad bij het beantwoorden van de vraag. Daarnaast vallen onder de extra maatregelen waar de 20% voor pleitten ook toezicht op de kwaliteit van drugs en meer voorlichting daarover. Duidelijk geen stemmen tégen party’s dus.

Het laatste waar ik op wil reageren is de onderzoeksuitkomst dat slechts 3% van de ouders denken dat hun kinderen weleens xtc of paddo’s gebruiken. Dat ze weleens cocaïne snuiven komt helemaal niet in ze op. De Volkskrant schreef hierover, met een cynische ondertoon, dat zij een wel heel rooskleurig beeld hebben van het drugsgebruik van hun kinderen. Ik zie dit anders, namelijk als bevestiging van het feit dat drugsgebruik en dus ook party’s geen slechte invloed hebben. De ‘gebruikers’ hebben hun leven blijkbaar zo goed op orde dat de ouders niet eens iets merken. Wat niet weet, wat niet deert, is dan mijn uitgangspunt. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk.

De uitkomst van het onderzoek dan. Deze was sowieso al erg positief voor ons. Maar liefst 82% ziet niets in het afschaffen van houseparty’s, 6% laat het afhangen van de genomen maatregelen rondom het feest. Tellen we daar de kanttekeningen die ik maakte bij op, dan kunnen we gerust stellen dat we een erg sterk front vormen. Vooral als je nagaat dat ook haast alle ouders van feestgangers tegen het partyverbod zijn. En dat volgens de berekeningen van IBT de housecultuur zo’n 600.000 mensen telt, terwijl andere bronnen een aantal noemen van circa 2 miljoen. Lijkt me sterk dat de politiek zo’n sterke stroming kan en wil stoppen.

Door Doby-Jim Stalder • 12-12-2001 00:00:00
« Party after all (Perspective) Shoot the messenger »