Weg met Buma/Stemra en Sabam

Tot nu toe lieten veel muzikanten hun rechten door Buma/Stemra (Nederland) en Sabam (België) verdedigen. Van elke verkochte kopie ging een deel naar de artiest. Maar wie met vrienden muziek deelt hoeft daarvoor niet te betalen. Nogal logisch dat deze organisaties niet zo gelukkig zijn met filesharing. Toch zijn er ook artiesten die het gratis delen van muziek prima vinden.

Een van die mensen is Michel Berghs van vzw MUP (Movement of Unexpected Pleasure) uit België. Om het legaal en gratis aanbieden van tracks onder de aandacht te brengen organiseert hij 2 juni een feest in Leuven getiteld We don’t p(l)ay Sabam. Het dj-collectief Green Things zal je de nieuwste Sabamvrije muziek laten horen.

Waarom is Sabamvrije muziek belangrijk? ‘Vooreerst, wij gebruiken de term Sabamvrij bewust, omdat er een maatschappelijke discussie bezig is over de overijverige aanpak van deze organisatie. Er worden nogal onredelijke bijdragen gevraagd voor trouw- en studentenfeestjes bijvoorbeeld. Wij laten zien dat er wel degelijk een alternatief bestaat voor organisatoren van muzikale evenementen. Ook is er een internationaal debat bezig over het downloaden/kopiëren van muziek. Omdat de muzikanten die wij presenteren vrijwillig afstand doen van hun kopieerrecht, is dit alweer een mooi alternatief in dit debat.’

Wat is er mis met het huidige systeem? ‘In het huidige systeem wordt bijna enkel muziek gedraaid die onder het monopolie valt van vier platenmaatschappijen. Deze maatschappijen nemen quasi geen enkel risico meer, en proberen bij elke uitgave het onderste uit de kan te halen met hun marketing/propaganda/media-industrie. Het huidige systeem is: hoe bekender een artiest, hoe meer cd-verkoop, hoe meer winst, hoe meer marketing, hoe meer mediabereik, hoe meer optredens, hoe meer cd+instrumentenverkoop, hoe meer motivatie bij de muzikant, hoe meer nieuwe nummers, enz… Waar moet dan opkomend talent in deze cirkel springen, als je geen relaties hebt?

‘Het is dank zij het internet dat er nieuwe mogelijkheden gekomen zijn om deze cirkel te doorbreken, eerst door communitysites zoals mp3.com of peoplesound waarbij iedereen zijn eigen ding kon opzetten. Een gevolg was wel dat je binnen de kortste keren door de bomen het bos niet meer zag. De komst van netlabels brengt verandering in dit landschap, omdat ze werken zoals de traditionele platenfirma’s: ze zorgen voor de beoordeling (wieden van slechte nummers), mastering (kwaliteit), marketing, lay-out (hoesjes, video) en verspreiding. En dit op een volledig legale manier, en voor 98% van de gevallen gratis.’

Keur je downloaden via peer-to-peer goed? ‘In ons model is deze vraag volledig overbodig, want er is geen argument tegen.’

Hoe veronderstel je dat muzikanten kunnen leven van muziek, zonder Sabam? ‘Voor de komst van en tijdens het tijdperk van de toondrager (vinyl, cd, cassette), hebben artiesten altijd het grof geld verdiend met optredens. Er zijn maar weinig artiesten die alleen van platenverkoop kunnen leven. Trouwens de netlabelartiesten zijn niet dom: door hun muziek gratis ter beschikking te stellen hebben ze een groter bereik (er zijn voorbeelden van 80.000 downloads) dan hun collega’s die proberen hun oplage van 1000 CD’s te verkopen. Die downloads geven meer kans op naambekendheid, dus meer kans op optredens…’

Welke sites kan je best in de gaten houden voor Sabamvrije muziek? ‘Onze site is een goede start voor beginners: netlablism. Wij filteren elke week twee top-25’s uit het aanbod (dans/luistermuziek). Voor de geoefende downloader is volgende site het mekka van de meeste gerespecteerde netlabels: Netlabels. Maar hier zit je ook vlug met het verhaal van het bos en de bomen.’

Door Joost Baaij • 31-05-2006 18:11:00
« Japan gaat plat voor Kettel (Coverstories) Muzikale perfectie »